ข้อคิดเรื่องชีวิตและความรักเพื่อความสุขและการประเทืองปัญญา ….^_^

ห่วงได้….แต่อย่าหวง

ได้ยินลูกสาวหลายๆคนบอกว่า พ่อรักมาก พ่อหวงลูกสาว  พ่อสอนไม่ให้รักใคร      แต่ให้รักตัวเองมากๆ  เพราะไม่มีผู้ชายคนไหนในโลก ที่จะมารักลูกสาว เท่ากับที่พ่อรัก……..

พ่อที่สอนลูกแบบนี้   รักลูกสาวหรือ?
หวงลูกสาว  หวงเอาไว้ทำไม  เพื่ออะไร?
เพื่อให้ลูกกลายเป็นสาวทึนทึก?
ความรักของพ่อ คือ การกักขังลูกสาวไว้ ไม่ให้รักผู้ชายคนใด นอกจากพ่อของตัวเอง?
ความรักของพ่อ คือ การจำกัดสิทธิเสรีภาพ อิสรภาพของลูกสาว?

แท้จริง การหวงลูกสาว คือ  ความเห็นแก่ตัวของพ่อเองต่างหาก
พ่อไม่ต้องการแบ่งปันความรักของลูกสาว ไปให้ผู้ชายที่ลูกอาจรักได้มากกว่าที่รักพ่อ
พ่อต้องการเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจลูกตลอดไป ไม่ต้องการให้มีใครมาแทนที่ในใจลูก
แล้วลูกสาวก็มีปัญหาจิตใจ   รักใครไม่เป็น   มีแต่ความหวาดระแวงว่าจะไม่มีใครมารักจริง
เพราะว่าพ่อ  สอนไว้อย่างนั้น   พ่อสอนว่า ในโลกนี้ไม่มีผู้ชายที่ดีพอสำหรับลูก
ลูกสาวจะรักหนุ่มคนไหน  มากไปกว่าพ่อของตัวเองไม่ได้
พอลูกสาวเริ่มจะรักหนุ่มคนไหน   ลูกก็จะเกิดความรู้สึกผิด  ผิดต่อพ่อ
ผิดที่ไปรัก  ไปคิดถึงเขา   อยากอยู่ใกล้เขา  มากกว่าที่อยากอยู่กับพ่อ
แล้วลูกสาวก็เกิดความขัดแย้งในใจ
ในที่สุด  หนุ่มก็ต้องจากไป   เพราะความไม่เข้าใจพฤติกรรมที่ขัดแย้ง
ไม่รู้ว่าเธอรักเขา หรือไม่รักกันแน่นะ
พอโดนหนุ่มทิ้ง   ลูกสาวก็จะคิดว่า…..ใช่สินะ…  พ่อพูดถูก
หารู้ไม่ว่า   ตัวเอง ทำตัวของตัวเองแท้ๆ    ทำให้หนุ่มต้องจากไป

พ่อที่ดี  ควรแสดงความรักต่อลูกสาวอย่างไร
ผมในฐานะพ่อ  ที่มีลูกสาวกำลังจะโตเป็นสาว
ความรักที่ผมมีต่อลูกสาว   เพื่อความสุขของลูกสาวเอง ไม่ใช่เพื่อตัวผม
ความรักที่ปรารถนาจะเห็นลูกสาวมีความสุข
ความรักที่ปรารถนาจะเห็นลูกสาวไม่มีความทุกข์ร้อนวิตกกังวล
ความรัก  ทีีพลอยยินดีในความสุขและความสำเร็จของลูกสาว
และทำใจปล่อยวาง  ในเรื่องที่ลูกอาจดื้อรั้น ผิดพลาดไป
หรือดันทุรัง ทั้งๆที่ได้แนะนำตักเตือนแล้ว